Auto kwijt? Geheugen kwijt!

geplaatst op
vrijdag 28 december 2018
Jullie mogen lachen. Ik voel me alleen zó ontzettend dom. Ik heb een auto, een heel geliefde auto. De auto waar ik in rijd wordt niet meer geproduceerd. Het is een hele zuinige auto. Daarom erg gewild en geliefd. Ik woon in de hoofdstad van Friesland, in een redelijk criminele buurt waar het wemelt van de mensen die drugs dealen en waar de criminaliteit hoog is. 

Zo moest ik gisteren weg, aan het werk. Ik was aan de relatief late kant. Ik liep naar de parkeerplek waar mijn auto zou moeten staan, omdat ik hem normaliter daar parkeer. Ik zeg nadrukkelijk normaliter, want hij stond er deze keer niet. Volledig in paniek! Waar staat dat ding? Ik weet -althans, dacht ik- zeker dat hij er laatst nog stond. Auto kwijt? Kut. Ik woon, zoals ik al zei, in een redelijk criminele buurt dus ik zag al voor me hoe een stel drugsdealers in mijn auto rond zouden rijden. Nee! Ik heb net nog al mijn spaargeld in die auto gestopt omdat dat ding anders niet door de APK kon!

Direct belde ik de politie. Jankend aan de telefoon deed ik als het ware een aangifte. Nummerbord opnoemen, type auto, en dat voor iemand die totaal geen verstand van auto's heeft. ''Hij is net voor de APK geweest'' jammerde ik aan de telefoon. Alsof het die politieagente wat kon schelen, maar toch noemde ik het even. Mijn vriend liep naast me, ook compleet geshockt, en vond het aandoenlijk dat ik dit vertelde aan de politie.

.. Tot ik mijn auto nog geen 2 minuten later aan de kant van de gracht zag staan. Of nouja, mijn vriend herkende mijn auto. Ik hing toen nog aan de lijn met de politie. Hij heeft de telefoon overgenomen en de situatie uitgelegd. En ik snapte er niks van. Hoe kan die auto in vredesnaam hier staan?

Toen wist ik het weer; ik heb hem zelf daar neergezet omdat ik te lui was om dat hele klere eind naar huis te lopen. Op kerstnacht heb ik er nog in gereden, maar had geen zin om hem op mijn vaste parkeerplaats neer te zetten omdat dat best een lang stuk lopen is voor mijn doen. Nu stond hij echt BIJNA voor mijn huis. Ik schaamde me kapot. Auto kwijt? Nee, geheugen kwijt. Typisch weer een moment waarbij Lyme de kop op komt steken.

Ik hoop dat, mocht ik later genezen van Lyme, hier smakelijk om kan lachen. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn.