Storytime: hoe kwam ik achter mijn ziekte 'Lyme'?

geplaatst op
zaterdag 29 december 2018

De ziekte van Lyme wordt veroorzaakt door een tekenbeet. Dat een beet van zo'n teek letterlijk je hele leven kan verzieken, daar ben ik inmiddels wel achter. Toch was het bij mij een kwestie van jaren tot de ziekte werd vastgesteld, omdat het zo'n hardnekkige ziekte is. De cellen spelen namelijk vaak verstoppertje en kunnen in je lymfeklieren nestelen. In dit (lange) artikel vertel ik je over hoe ik jaren na een tekenbeet de diagnose Lyme kreeg. Van een profiterende arts tot de werkelijke diagnose. 

De welbekende rode kring kwam opzetten na een tekenbeet op mijn schouder. Als 11-jarige enthousiasteling sprong ik op de trampoline bij een vriendin in de tuin. Ook leuk; we sprongen vaak tussen de takken om appels te plukken. De tuin lag vaak bezaaid met appels, omdat er ontzettend veel appelbomen stonden. Vervolgens gooiden we de appels op de grond. Er was meer appel dan gras op de grond te zien. Altijd een leuk spelletje, tot ik een tekenbeet kreeg.

''Hij was immers dokter dus had het moeten weten''
Mijn moeder ging samen met mij naar de dokter, maar er was op dat moment bij mijn dokter nog weinig bekend over Lyme en tekenbeten. Ik kreeg een zalfje mee, omdat de dokter dacht dat het een 'ringworm' zou zijn. Of 'ringvuur', hij was er nog niet helemaal over uit. Wij namen het maar aan, hij was immers dokter. Ik bleef het zalfje op de rode ring smeren, zonder resultaat. Uiteindelijk verdween de ring langzaamaan uit zichzelf. Verder nooit meer aan gedacht, ook niet de dokter op de hoogte gesteld.

Geen energie en dingen vergeten
Jaren gingen voorbij, als ik terugblik op die tijd; ik was altijd een stil, rustig meisje. Maar kwam het op sport aan? Dan was ik normaliter altijd fanatiek en enthousiast. Ik deed altijd mee, vond sporten geweldig. Ook op de middelbare school. Toch ging op de een of andere manier mijn energiepijl naar beneden. Bij een stoplicht gaat de groene kleur naar oranje (of geel, ben er nog niet over uit) en vervolgens naar rood. Bij mij ging het van groen naar rood. Zomaar van het ene op het andere moment kon mijn energie 'op' zijn, zonder dat ik veel inspanning leverde. Zo kwam het ook eens voor dat ik weken thuis ben gebleven van school, ik lag in bed en kon niks. Ik kwam er alleen uit voor een toiletbezoek, niet meer niet minder. De welbekende piepjestest haalde ik dus keer op keer niet. Onvoldoende. Er werd aan de ziekte van Pfeiffer gedacht. Hoe dan? Daar was geen aanleiding voor. Uit bloedonderzoeken kwam niks naar voren, behalve een Vitamine B12 tekort.

Vitamine B12
Ik had een ernstig Vitamine B12 tekort. Mijn waarde lag rond de 28, levensbedreigend. Zou dat de klachten verklaren? Ik kreeg wekelijks een injectie in mijn bil toegediend. Ik dacht dat ik me beter zou voelen, maar dat kan door de weersomstandigheden komen. Het was namelijk zomer, daar knappen mensen ook relatief van op. Nietsvermoedend ging ik verder met mijn leven. Achteraf gezien was ik nog steeds ontzettend moe en kon weinig.



Nog steeds niet de oude
Zoals ik al omschreef; toch was ik niet de oude. Ik bleef veel moe, had onverklaarbare hoofdpijnen, was altijd misselijk en kon me het ene moment volproppen met eten, het andere moment at ik niks. Mijn hart sloeg vaak over, had het vaak benauwd en kreeg daardoor paniekaanvallen die weer resulteerden in hyperventilatie, weinig energie, vergat wederom een hoop (tot grote ergernis van anderen), had extreme aanvallen in mijn spieren, verlamming waarvan ik niet wist wat het was gepaard met spierspasmes. Toch was dit voor mij 'normale kost' en ging ik verder en keek naar wat ik wel kon. Ik heb van mezelf een hele positieve instelling en vind dat je 'niet moet zeuren, er zijn mensen die ongeneeslijk ziek zijn en niet oud worden en niks meer kunnen'. Ergens mag je niet zo denken, jezelf wegcijferen. Ieder heeft namelijk zijn of haar eigen dingen, en dat maakt het niet minder erg. Met koud en mistig weer was het al helemaal een drama. Ik kreeg veel complicaties; blaasontsteking uitlopend naar nierbekkenontstekingen. Onverklaarbare huiduitslag. Ik werd er gek van en besloot in een Vitamine B12 groep te gaan. Ik won informatie in en zag dat anderen soortgelijke klachten hadden. Toch was ik niet gerustgesteld, omdat ik een heel naar bericht las. Ik las namelijk dat veel mensen met een B12 tekort ook de ziekte van Lyme hebben. Ik vroeg naar de mensen die dat zeiden, en ze zeiden: nadat je een tekenbeet hebt gehad kun je inderdaad Lyme hebben. Maar de klachten kunnen pas na jaren ontstaan en erger worden, zonder dat je het door hebt. Oh god. En nu?

Lymepolie
Op dat moment ging ik op onderzoek uit. Zou het toch Lyme zijn? Ik ben inderdaad gebeten door een teek, kreeg een rode ring en ben daar nooit voor behandeld. Ik kwam terecht bij een Lymepolie bij het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Ik besloot er naartoe te gaan via een andere dokter. Ik kreeg een verwijzing voor het ziekenhuis naar de Lymepolie. Die dag moest ik een heel circuit van dokters zien. Welgeteld 7 dokters hebben mij die dag gezien en allemaal moesten ze van vooraf aan mijn verhaal horen. Dus; 7x opnieuw mijn verhaal doen. Dan zat die dokter aan mijn huid, dan zat de andere dokter weer aan mijn benen, dan die weer aan mijn armen en noem maar op. Toen nog door de MRI scan, bloedprikken en als laatste naar de reumatoloog die wederom bevestigde dat het er niet goed uitzag. En bedankt he, ik moest nog weken op de uitslag wachten.

Fibromyalgie
''Wat heb ik hier nou aan?'' zei ik tegen de reumatoloog toen ik weken later de uitslag kreeg. Geen Lyme, maar fibromyalgie. Leuk, bedankt. De reumatoloog zei letterlijk: 'we hebben nog een bijeenkomst voor lotgenoten, maar meer kunnen we er niet aan doen.'

Ik besloot naar de lotgenotenbijeenkomst te gaan. Allemaal volwassenen die vol zelfmedelijden hun zegje deden. ''Ik kan de aardappelen niet meer schillen, ik kan niks meer'' zei een vrouw die de gehele bijeenkomst Candy Crush zat te spelen. Ik ben halverwege de bijeenkomst weggegaan. Kwam die vrouw over die aardappelen nog achter mij aan ook, begon ze weer over dat ze het niet kan. Ik denk in oplossingen, dus ik zei: ''je hebt ook aardappelen zonder schil, kun je zo in de winkel kopen.'' Maar dat vond madam maar niks. Je hebt optimisten en pessimisten. Natuurlijk kun je in een diep zwart gat terechtkomen als je een diagnose krijgt waar je niks aan hebt, maar je kunt ook kijken naar oplossingen en dingen die je wél kunt. Misschien heb ik makkelijk praat, maar zelfs toen ik het probeerde mee te geven werd dit in dank afgenomen. Dan niet. Ik laat me gelukkig niet beïnvloeden door negativiteit of negatieve mensen.

Fibromyalgieforum 
In de bus naar huis besloot ik op een fibromyalgieforum te stappen. Ik besloot mijn verhaal weer van vooraf aan te doen. Ook omdat dat moest van degene die het forum had opgestart, zodat de leden van het forum weten wie ik ben. Wie ik ben, mijn klachten en noem maar op. Toen kreeg ik weer een reactie van iemand: 'heb je misschien niet een B12 tekort?'. Uhu.

Een jaar later
De klachten werden erger en erger. Bij koud weer was de pijn niet te harden en ik huilde veel, ondanks mijn positieve instelling. Ik had toentertijd een beste vriendin, zij kon het niet accepteren dat ik soms een afspraak afzei. Ze werd boos en had 0,0 begrip, terwijl ik altijd over mijn grenzen heen ging. Ik ben in die tijd heel veel vriendinnen verloren, omdat het zo bergafwaarts met mij ging. Ik zat er echt doorheen en besloot het van me af te tikken op het fibromyalgie forum. Tot ik een reactie kreeg: 'zeg, heb jij je wel eens laten testen op Lyme, maar dan in Duitsland of via een arts die het laat onderzoeken in Duitsland? Nederlandse testen op Lyme zijn niet betrouwbaar. Jouw klachten lijken sprekend op Lyme. En dat B12 tekort? Waarschijnlijk heb je ook een foliumzuur- en vitamine B6 tekort, waardoor de vitamine B12 niet wordt opgenomen.' Dat laatste was een punt. Mijn B12 waardes waren namelijk goed, evenals de andere punten.

Ik schrok zó erg van deze reactie. Nederlandse testen onbetrouwbaar? Dus er lopen duizenden, wat, tienduizenden mensen rond die misschien Lyme hebben, doodziek zijn, en geen diagnose hebben? Dit kan niet.

Ilads arts
Ik besloot met het meisje die op mij reageerde contact te zoeken. Hoe kom je bij zo'n arts terecht? Er ging een hele wereld voor mij open. Ik zocht een lijst met artsen op (ilads artsen welgenoemd) gespecialiseerd op Lyme. Artsen die werkzaam zijn in Nederland, maar bloed laten onderzoeken in Duitsland. Betrouwbare testen, artsen die je geen poot uitdraaien, maar ook verder kijken. Artsen die kijken of je Lyme hebt, maar ook kijken naar de rest van je klachten en kijken wat daar binnen past voor diagnose. Ik vond een arts in Gelderland. Ik sprak zijn voicemail in, het was september. Hij belde twee weken later terug. Hij had het ontzettend druk. Zo druk, dat ik in januari pas terecht kon. Maar de afspraak stond.

Afspraak in januari bij de Ilads arts
Daar zat ik met mijn goede gedrag bij de Ilads arts. Ik had die dag een ontzettend slechte dag, dus hij had een realistisch beeld. Hij probeerde eerst een schets van de situatie te maken. Mijn klachten, historie (tekenbeet) en noem maar op. Er waren allemaal mogelijke diagnoses; de bijnier, lever, voedselallergieën, maar ook hij benoemde; dit moet waarschijnlijk ook wel Lyme zijn. Ik besloot alles te laten onderzoeken. Een test voor een voedselallergie, liet bloed afnemen voor verschillende testen (waaronder de Lyme test, testen voor bijnier en noem maar op). Hij stuurde het op naar Duitsland en we hadden een belafspraak gepland voor 4 weken later. Dit voor de Lymetest, een test voor Babesia (ook afkomstig van Lyme), Bartonella (ook afkomstig van Lyme) een test of mijn bijnieren wel werken, een test voor een voedingsallergie en of ik wel 'goed slaap'. Kosten? Afgerond: €999.-. Om te janken. Mijn god zeg, geef mij maar een diagnose die binnen mijn zorgverzekering past. Maar ach, alles voor een goede uitslag, want hij was er zeker van dat 1 van deze punten wel de oorzaak van mijn klachten zou moeten zijn.

En zo geschiedde
Hij belde. ''Ik heb slecht nieuws'' aldus de arts. De Lyme was zo aanwezig in mijn bloed, dat ik wel direct een behandeling moest ondergaan. Zowel Lyme als de Lymevorm, maar ook Bartonella en Babesia. Ik heb Lyme dus dubbelop; via een kattenbeet/krab in mij gekregen, maar ook door een tekenbeet zelf. Maar het rotte; het was inmiddels chronische Lyme. Dus al die tijd had ik wel degelijk Lyme, alleen kwam het niet uit de Nederlandse testen naar voren omdat die zo slecht zijn. Ook kwam naar voren dat ik toch een hoop andere tekorten heb, waar reguliere dokters niet op testen. Voedselallergieën: een lijst waar je u tegen zegt. Allergieën waaronder hazelnoot, gluten, alle soorten tarwe, koemelk, gist en nog meer. Ik kreeg pagina's aan papierwerk en uitslagen opgestuurd (wel via de mail) zodat ik alles nog eens na kon lezen.

Medicatie traject, maar ik werd zieker en zieker
We besloten een medicatie traject op te starten. Ik moest per dag heel veel pillen slikken, onderstaande foto met het glas water bewijst dat, dat waren mijn pillen voor 1 dag. Daarnaast ook nog een spray (25 sprays op mijn tong in de ochtend en 's avonds ook nog eens 30), zuigtabletten bij het ontbijt, druppels voor door water en noem maar op, dat kwam er allemaal nog bij. In het begin was ik ontzettend misselijk. Viel kilo's af, at bijna niks door de misselijkheid. Mensen dramden maar door dat ik door moest gaan, want het zou vanzelf beter gaan. Mensen werden kwaad omdat ik moeite heb met pillen slikken en zo misselijk was. Ik was bang om over te geven, zo misselijk was ik. Ik had zelfs geeneens meer zin in chips! Van fanatieke sportster veranderde ik in een meisje die bijna haar bed niet uit kon komen. Ik kwam alleen uit bed om naar stage te gaan. Gelukkig was mijn stagebedrijf heel begripvol; ik mocht vanuit huis werken en hoefde maar 1x per week een ochtend aanwezig te zijn, alleen als ik me goed voelde. Ik kon verder bijna niks meer. Ik had het idee alsof de behandeling mij nog kapotter maakte. En dat had er niks mee te maken dat mijn lichaam aan het vechten was tegen de Lyme. Dit was echt niet juist, ik voelde dat het niet klopte.



Arts reageerde niet meer
De arts in kwestie reageerde niet meer op mijn mails, telefoontjes en voicemails. Ik zeik normaliter nooit, maar elke dag misselijk zijn en 's nachts niet kunnen slapen omdat je drang voelt om over te geven maar het komt niet werkt ook niet en ik was teleurgesteld. Ik had er meer van verwacht. De gemaakte bel-afspraken? De arts kwam ze niet na. Ik heb nog tig mails gestuurd, maar ook daarop reageerde hij niet meer. Pas toen ik een reactie eiste van de arts en dreigde om anders naar een andere arts zou gaan, toen kreeg ik een reactie met een slap excuus: 'hij had het niet gezien'. Hij stelde een nieuwe behandeling op, met nieuwe antibiotica. Dit heb ik ook weer maanden geprobeerd, nog steeds misselijk. Wederom zonder resultaat. Toen hij weer niet reageerde op mijn e-mails en telefoontjes besloot ik om ermee te stoppen. Ik kon weinig op dat moment. Had 0,0% energie. Vertrouwen in de arts kwijt én het vertrouwen in mijn lichaam.

Natuurgeneeskunde?
Sowieso ben ik erg met natuurlijke producten bezig, zeker nadat ik bij de arts een voedselallergietest had laten afnemen. Dat was wel het enige positieve er aan, evenals de bevestiging van Lyme. Ik eet nu grotendeels plantaardig. De een vindt het kwakzalverij, maar ik geloof er wel in. Dat kan ik nu wel stellen en bevestigen. Anyway: ik spuwde gal over de arts die zijn afspraken niet nakwam in het Lyme forum, daarin stelde ik direct de vraag of iemand een betrouwbare arts wist, nabij mijn woonplaats. Ik kreeg al snel een tip over een natuurgeneeskundige in Heerenveen. Ik las er meerdere positieve verhalen over. Meteen besloot ik te bellen, en ik kon in principe dezelfde week nog terecht. Huh, bijzonder! Helaas ging mij dat niet lukken, dus we schoven het enkele weken verder, maar wel relatief snel.

Meteen goed
Enkele weken verstreken tot ik naar de nieuwe arts kon. Ik moest intakeformulieren invullen. Wie ben ik, wat zijn mijn klachten, wat doe ik in mijn vrije tijd en noem maar op. De eerste stap over de drempel was al goed. Ik voelde me gehoord als persoon. Er werd niet alleen naar mijn klachten gekeken, ook naar mij als persoon. Als individu. Wilde ik huilen, dan was dat oke. Ik deed mijn verhaal en de arts luisterde aandachtig. Stelde zo nodig vragen. Was ontzettend aardig en legde precies uit wat hij ging doen.

Bioresonantie
We gingen kijken wat er aan de hand was door middel van bioresonantie. Een natuurlijke wijze waarbij je lichaam als het ware wordt uitgemeten. Je hebt twee ijzeren? staafjes in je hand en dat geleidt. Op een apparaat kan de arts zien hoe hoog bepaalde waardes in je lichaam zijn. Met een ander dun ijzeren blokje meet hij bepaalde delen op je handen en voeten. Bioresonantie doen ze op verschillende plekken in Nederland, en het is gewoon eng om te zien wat je met zo'n apparaat kunt achterhalen. Hoe is het met je afweersysteem? Darmen? Nieren? Hersenen? Lymfen? Heb je bepaalde vitamine tekorten? En ook een besmette teek werd op het plaatje neergelegd. Shit. Wederom een bevestiging dat de Lyme heel erg aanwezig is in mijn lichaam. En ook fibromyalgie wist hij vast te stellen. De arts vertelde dat hij mensen in rolstoelen heeft gehad. Een bouwvakker die niet meer in de bouw kon werken door Lyme. En dat hij ze allemaal beter heeft gemaakt. Er zijn mensen die beweren dat bioresonantie 'kwakzalverij' is, maar dat is het totaal niet. Ik ben ook erg sceptisch, 'eerst zien dan geloven', maar ik geloof dit.

Zapper
Ik kreeg een zapper mee naar huis en Catsclaw druppels. Geen kilo's aan pillen. De zapper en druppels? Dát was mijn behandeling. Je zult wel denken; wat is een zapper? Dat is een soort van kastje met programma's. Hier zit een speciaal programma voor Lyme op. Ik had twee metalen polsbandjes om mijn pols, die zaten gekoppeld aan een kastje. Zette ik het kastje aan, geleidde deze allemaal elektrische schokjes door mijn lichaam. De trillingen moesten de Lymecellen kapot maken. Ik voelde het daadwerkelijk trillen en schokken. Soms heel heftig. Het voelde in het begon onprettig, maar het wende al snel. Ik zette vaak Netflix op, zodat ik dan even afleiding had. Voor ik het weet was het programma van een uur voorbij. Ook in het begin bij deze behandeling was ik heel misselijk en viel weer veel af. Mijn arts appte mij wekelijks met de vraag hoe het ging. Heel belangstellend, dat waardeerde ik ontzettend. Ik moest de frequentie (hoeveelheid stroom) lager zetten omdat ik zo misselijk bleef. Eigenwijs als ik ben hield ik hem op de hoogste stand. Ik wilde natuurlijk beter worden. Dan maar even doorbijten. De misselijkheid verdween na verloop van tijd. De Catsclaw druppels gebruikte ik elke dag in een glas water.

Vooruitgang
Ik heb het nooit hardop mogen zeggen, maar er zit vooruitgang in deze behandeling! Weliswaar langzamer dan we hadden gehoopt, maar er zitten minder Lyme-cellen in mijn lichaam dan de eerste meting. Dus de zapper in combinatie met de Catsclaw druppels doen wel degelijk iets, het heeft een positief effect! Of ik 100% beter zal worden geloof ik niet. Ik betwijfel of het kan. maar dat er wel progressie in zit? Ik ben blij. Je hoeft niet altijd volgestouwd te worden met medicijnen. De medicijnen die ik kreeg bij de vorige arts hebben mij zieker en zieker gemaakt. Ook heeft hij, zo zie ik het, geprofiteerd van mij. Zo kwam ik er namelijk achter dat de testen die hij heeft gebruikt bij mij vele malen goedkoper worden aangeboden bij andere artsen. Zo zit ik bij de arts in Heerenveen voor maar €60.- per uur, hij heeft daarin vast kunnen stellen dat ik Lyme heb, terwijl ik bij de eerste Ilads arts €480.- heb betaald voor enkel een Lyme test. Ook de voedsellallergietest kostte mij rond de €300.-, terwijl je deze als particulier zelf voor €180.- kunt bestellen. Gelukkig draaide de arts in Heerenveen mij geen poot uit, hij had het beste met mij voor. Zelfs wanneer mijn consult uitliep, rekende hij geen extra kosten.

De pijn blijft wel, ondanks een goed resulterende behandeling

De behandeling slaat aan, maar de pijn en de klachten blijven. Mijn post van gisteren gelezen? Ik wist niet waar mijn auto stond. Soms rijd ik naar mijn werk en bel ik mijn vriend ter bevestiging omdat ik me 'vaag' en 'afwezig' voel. Dan wil ik bevestiging waar ik naartoe ga. 'Klopt het dat ik naar ... ga?'. Een tijd geleden zat ik in de trein en wist niet meer waar ik was opgestapt en waar ik naartoe ging.

Op school raakte ik ook volledig in paniek. Ik kon de uitgang van school niet meer vinden. Toen ik eenmaal buiten stond, kon ik de parkeerplaats niet meer vinden waar mijn auto zou moeten staan. Ben mijn auto drie keer voorbijgelopen, maar de herkenning was weg. Ook wist ik niet hoe ik thuis moest komen. Achteraf weet ik wel dat ik 3x langs mijn auto ben gelopen, maar op het moment herkende ik niks. Er waren twee jongens die mij uitlachten. Stoer hoor! Je had me ook kunnen helpen. Daarnaast heb ik nog heel veel spierpijn, spierspasmes, verlamming in mijn benen en armen, veel hoofdpijn, weinig energie, benauwd en mijn hart slaat over. En zoals je nu weet; mijn geheugen en ben ik soms nog vaag. Ik kan niet tegen fel licht, hard geluid of hele penetrante geuren. Als iemand naar zweet ruikt, kan ik al kokhalzen. Het is bij mij erger dan bij andere mensen. De voedselallergieën verdwijnen ook niet. De Lyme heeft namelijk wel bepaalde dingen in mijn lichaam 'kapot' gemaakt die niet meer kunnen herstellen. Zo zal mijn geheugen altijd zwak blijven en moet ik dingen opschrijven, anders vergeet ik ze. Mijn longen blijven ook een zwak punt, evenals mijn hart. De Lyme heeft mijn hart, longen, spieren en het neurologische gedeelte in mijn hersenen gigantisch aangetast. Dus ik blijf dagen hebben dat ik in bed lig met weinig energie. Ik zal nooit de oude worden, maar ik kijk naar wat ik kan en geniet van kleine dingen. Maar de behandeling slaat aan, dus zieker dan dit zal ik gelukkig nooit worden.

Goede begeleiding 
Ik krijg nog steeds goede begeleiding van de arts. Ook op school heb ik een aangepast rooster en ik hoef geen groepsopdrachten te maken. Mensen die van mijn situatie afweten houden rekening met mij en mensen bieden aan mij te helpen wanneer ik een slechte dag heb. Boodschappen halen? Geen probleem. Als ik me iets minder voel en in een drukke omgeving ben, gaan we naar huis. Vriendinnen begrijpen het wanneer ik te moe ben of ineens een spieraanval krijg en daarom een afspraak moet afzeggen. En mijn klasgenoten maken grapjes over mijn Lyme, omdat ik nog een klasgenoot heb met Lyme. Ik kan er om lachen. Handvaardigheid: 'wie heeft de lijm?' - ZIJ HEEFT LIJM!. En tuurlijk. Soms heb ik dagen dat ik huil en het even niet zie zitten en verga van de pijn, boos word en schreeuw 'waarom' en boos word omdat ik mijn lichaam niet vertrouwen kan. Mezelf niet eens kan afdrogen in de douche. Maar weetje? Even janken mag, als je daarna maar weer de draad oppakt en kijkt naar wat er wel goed gaat en wat wel kan en lukt, al is dat enkel 'douchen' en 'was draaien' op een dag. Verder helpt mijn arts in Heerenveen mij goed. Mijn B12 is wel weer omlaag gegaan, daarom slik ik weer vitamine B12 tabletten. Mijn foliumzuur en B6 zijn overigens wel op pijl, maar B12 injecties zijn niet goed voor mij, omdat mijn lichaam de B12 dan zelf nog moet omzetten. Mijn lichaam doet dat niet. De inhoud van de B12 tabletten zijn al omgezet, dus die worden sowieso opgenomen. Verder slik ik nog multivitamine en Vitamine D3. Ook neem ik Alka ontzuringsdruppels en detox ik met detoxthee. Ik krijg handvaten bij 'omgaan met fibromyalgie' en Lyme. Ik ben verder een gelukkig mens!


Van het kastje naar de muur
Mocht je hier zijn met lezen; wauw. Tof dat je dit artikel tot zo ver hebt gelezen. Zoals je dan waarschijnlijk hebt gelezen heb ik allemaal diagnoses gekregen. Van B12 tot fibromyalgie. Er lopen, dat weet ik zeker, veel mensen rond die doodziek zijn en hoogstwaarschijnlijk Lyme hebben, maar omdat de testen in Nederland dus zo slecht zijn, is het bijna niet vindbaar in het bloed. Ook belangrijk; je hoeft niet altijd een rode kring te krijgen na een tekenbeet. Veel ringen zijn 'onzichtbaar' of komen jaren later pas opzetten. Ik ben blij dat de mensen in het forum mij erop geattendeerd hebben om een ilads arts te zoeken, al heeft de eerste mij wel zieker laten worden. Maar ook door middel van bioresonantie kun je bepaalde ziektes en tekorten opsporen. Niet alleen Lyme, ook kun je daardoor zien wat je zwakke organen zijn of welke vitaminen je tekort hebt. Voor hetzelfde ben je zo ziek omdat je afweersysteem niet goed werkt. Dit kun je allemaal laten uitmeten met bioresonantie. Ik ben blij dat het er is.

Genieten van dingen die zo vanzelfsprekend zijn
Iets wat voor een ander heel normaal is, is voor mij heel bijzonder. De was doen bijvoorbeeld. Mijn appartement schoonmaken. De stad in. Een wandeling maken. Ik geniet er zo van! Maar ook wanneer vriendinnen vragen hoe het gaat. En dan hoe het écht gaat. Mijn vriend die meerdere malen op een dag vraagt hoe het gaat en hoe ik me voel. En als ik me oprecht kut voel, houdt hij er rekening mee. Zitten we in een kroeg en voel ik me niet goed vanwege het harde geluid, dan gaan we gewoon weg. Boodschappen doen? Leuk, maar hij tilt de tas. Kleine dingen die de mens als vanzelfsprekend ziet, zijn voor mij heel bijzonder. Ik geniet ook van vogels die fluiten. Bloemen die groeien. Bloemen kopen op de markt. Autoritjes. Dansen. Domme muziekjes en failarmy video's. Kinderen die lachen. Mensen die genieten in een café. Ik zie alles en ervaar alles. Ik blijf positief. Vreugde. Lachende mensen. Alles is mooi. Het klinkt gek, maar als je ziek bent, zijn de dingen om je heen ineens veel mooier.


Wegens privacyredenen en omdat ik geen 'smaad/laster' naar mijn hoofd wil laten gooien heb ik de namen van de artsen niet genoemd. Wil je ze toch weten? Je mag het altijd vragen. 

Heb je nog andere vragen?